Στα μάρμαρα του Γαλατά

Στα μάρμαρα του Γαλατά  – φραγκοκιτρολεμονιά

στα μάρμαρα στη Πόλη ετρέλανές με κόρη.

Αουρος πέτρα πελεκά – φραγκοκιτρολεμονιά

και πελεκά με το ‘να τη μαρμαροκολόνα.

Κόρη ξαθθή επέρασε και τον εχαιρέτησε

Κόρη ξαθθή του λέει και κάεται και κλαίει.

Άουρε πού ‘ν’ το χέρι σου Χριστέ και να ‘μου ταίρι σου

και πελεκάς με το ‘να τη μαρμαροκολόνα;

Κόρη ξαθθήν εφίλησα, εφίλησα  κ’ ετσίμπησα

και δέκα παντρεμένες λιγνές και χαϊδεμένες

και δεκαπέντε καλογριές ωσά τις κιτρολεμονιές

κ’ εκόψα μου τη χέρα άσπρη μου περιστέρα.

Να σε φιλήσω σκιά και σε ζουμπούλι μου και μενεξέ

κι ας κόψου και την άλλη πέρδικα με τα κάλλη.